Ślubny scenariusz dnia

Close up a blue toned calendar pageI wreszcie nadszedł ten dzień! Zmęczenie przygotowaniami przeplata się z ogromną radością, a jednocześnie wielkim stresem, czy wszystko pójdzie dobrze. Aby ten dzień przebiegł spokojnie i harmonijnie, dobrze zaplanować sobie wcześniej dokładny jego program i powiadomić o nim wszystkie osoby zaangażowane w organizację ślubu i wesela. Proponujemy przykładowy scenariusz godzinowy, zakładając, że ślub odbywa się o godz. 16.00 i jest to ślub konkordatowy lub cywilny, a więc jedna uroczystość.

Pobudka – 8.30 

Ten dzień na pewno warto zacząć od solidnego śniadania. Wiemy, że „łatwo jest mówić”, ale kolejnym posiłkiem, będzie zapewne dopiero danie serwowane podczas wesela.

 

Fryzura – 10.00–12.00

Po śniadaniu następują dwa najważniejsze punkty porannych przygotowań, a mianowicie ułożenie fryzury i wykonanie makijażu. Najlepiej, gdyby oba rytuały odbyły się w domu panny młodej, zwykle jednak do fryzjera musimy się udać same, jednak makijażystka często przyjeżdża do domu. Wybierając się do fryzjera warto pamiętać o tym, aby założyć na siebie coś rozpinanego lub na zamek, żeby przy przebieraniu po powrocie do domu nie zniszczyć fryzury. Należy też pamiętać o przećwiczeniu przypinania i odpinania welonu, który trzeba będzie przypiąć już w domu, potem odpiąć być może do pierwszego tańca, ponownie przypiąć i odpiąć przed oczepinami. Dlatego dobrze, aby pannie młodej podczas wizyty u fryzjera towarzyszyła świadkowa, druhna lub mama, która będzie odpowiedzialna za opiekę nad welonem podczas wesela. Na ułożenie fryzury ślubnej trzeba zarezerwować ok. godziny, doliczając dojazd w obie strony.

 

Makijaż – 12.00–13.00

Wykonanie misternego makijażu ślubnego to kolejna godzina. Warto pamiętać również o panu młodym, któremu makijażystka może nałożyć krem matujący oraz trochę pudru, aby twarz nie świeciła się na zdjęciach. Pan młody powinien więc dołączyć do panny młodej w końcowym etapie makijażu, najlepiej z wiązanką i wpinką do butonierki (albo też bukietami dla świadkowej i druhen), o ile kwiaciarnia nie dostarcza sama kwiatów przez kuriera, co gorąco polecamy.

Po nałożeniu i utrwaleniu makijażu należy spryskać ciało perfumami lub wodą toaletową (najlepiej sprawdzonym wcześniej zapachem i marką perfum, aby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek, np. w postaci uczulenia) i dopiero wtedy przystąpić do zakładania sukni, aby uniknąć zaplamień.

Suknia ślubna – 13.00–13.15

Zakładanie sukni ślubnej może się okazać trudniejsze, niż się wcześniej wydawało. Do tej pory pomagała w tym wprawną ręką osoba z salonu ślubnego, gdzie wykonywane były wszystkie przymiarki i poprawki. Dlatego, szczególnie jeśli suknia ma wiele warstw czy też wszyte druty i fiszbiny, dobrze aby w tym momencie towarzyszyła pannie młodej świadkowa, druhna bądź ktoś z rodziny. Odradzamy samodzielne zakładanie sukni ślubnej, gdyż może się to skończyć deformacją fryzury lub zabrudzeniem sukienki od makijażu. Panna młoda powinna pamiętać o zabraniu swojej ślubnej torebki bądź kosmetyczki, którą przekaże świadkowej – szerzej o tym w „Niezbędniku panny młodej”.  Młoda para powinna też zabrać ze sobą (rękami świadka lub innej bliskiej osoby) torbę z bielizną nocną oraz strojami i obuwiem na drugi dzień.

 

Błogosławieństwo – 13.15–13.30

Zgodnie z katolicką tradycją błogosławieństwo odbywa się zwykle tuż przed wyjazdem z domu (bezpośrednio do kościoła bądź na sesję zdjęciową, jeśli państwo młodzi nie wracają już po niej do domu) i uczestniczą w nim rodzice młodej pary, ale mogą też dołączyć dziadkowie i chrzestni. Zwyczaj ten może się różnić w zależności od regionu oraz tradycji w danej rodzinie, ale zwykle rodzice państwa młodych kreślą kciukiem na ich czołach znak krzyża, mówiąc „Imię/córko/synu, błogosławię Cię na nową drogę życia, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”, a następnie całują w czoło lub policzek. Często chcą też w tej podniosłej i niezwykle wzruszającej chwili powiedzieć coś od siebie, na temat wychowania swojego dziecka i nowej drogi życia, na którą wkracza. Słowa te mogą przyjąć formę wspomnień oraz życzeń.

Sesja zdjęciowa w plenerze – 14.00–15.30

Jeżeli państwo młodzi nie zaplanowali sesji zdjęciowej w innym terminie, zwykle przed ślubem udają się w plener. Odradzamy organizowanie sesji pomiędzy ślubem a weselem, a tym bardziej w trakcie wesela, aby nie pozostawiać gości samych. W zależności od pogody sesja zdjęciowa może się odbyć w parku lub w pomieszczeniu (muzeum, galerii).

Ślub – 16.00–16.45/17.30

Ślub cywilny trwa zwykle około 15 minut. Wliczając składanie życzeń, należy na niego zarezerwować pół godziny do 45 minut. Ślub kościelny bądź konkordatowy trwa 45 minut do godziny plus składanie życzeń. W przypadku wszystkich rodzajów ślubu na miejscu trzeba być 15 minut wcześniej, aby dopełnić wszystkich formalności, patrz. dział Formalności ślubne. W kościele państwo młodzi mogą czekać przy wejściu na księdza i po powitaniu podążyć za nim do ołtarza. Pan młody może też, zwyczajem anglosaskim, czekać na pannę młodą przy ołtarzu, do którego jego wybranka prowadzona jest przez ojca. Chcąc zbudować jeszcze większe napięcie, można rozbudować ten rodzaj wejścia poprzez wprowadzenie wcześniej pana młodego przez jego matkę. Uroczystość ślubna składa się z czterech części: liturgii słowa (czytania oraz homilia), złożenia przysięgi małżeńskiej i wymiany obrączek, liturgii ofiary, a więc komunii świętej oraz błogosławieństwa dla młodej pary. Po zakończeniu ceremonii młodzi małżonkowie przy dźwiękach Marszu Mendelssohna wychodzą z kościoła (lub jeśli pogoda na to nie pozwala zatrzymują się w jednej z naw przy wyjściu) i odbierają życzenia od przybyłych gości. Należy pamiętać, by świadkowie ustawili się tuż przy młodej parze, aby odbierać kwiaty, prezenty lub, co staje się ostatnio popularne, maskotki dla dzieci z domów dziecka czy przybory szkolne, o które młodzi proszą w zaproszeniach zamiast kwiatów. Następnie wszyscy udają się na wesele.

Wesele – 18.00-4.00

No i wreszcie czas na zabawę! Rozmach i konwencja wesela są sprawą bardzo indywidualną, jednak na tradycyjnym polskim weselu nie może zabraknąć kilku podstawowych elementów:

Powitanie chlebem i solą

Chleb trzyma tradycyjnie matka panny młodej, która jako gospodyni przyjęcia weselnego wita państwa młodych. Częstują się oni odkrojonym kawałkiem chleba, maczając go wcześniej w soli, co ma symbolizować dostatek na nowej drodze życia. Następnie młoda para wychyla zawartość kieliszków, z których jeden jest zazwyczaj napełniony wódką, a drugi wodą. Przesąd mówi, że ten, kto wybierze kieliszek z wódką będzie rządził w małżeństwie. Zdarza się jednak często, że młodzi proszą, aby oba kieliszki zawierały wodę.

Przeniesienie panny młodej przez próg

Następnie pan młody przenosi pannę młodą przez próg, aby się nie potknęła, co zgodnie z kolejnym ślubnym przesądem mogłoby sprowadzić na młodych małżonków nieszczęście.

Toast na cześć młodej pary

Na sali tradycyjnie ojciec panny młodej lub też bardziej nowocześnie DJ lub wodzirej wznoszą toast na cześć państwa młodych, a goście odśpiewują sto lat.

Zasiadany obiad – 19.00

Teraz wszyscy mogą już udać się do swoich miejsc na gorący posiłek. Dobrym i bardzo praktycznym zwyczajem jest przygotowanie dla gości planu sali z ustawieniem stołów i rozsadzeniem biesiadników, którzy według planu odnajdują na sali swoje miejsca oznaczone wizytówkami z nazwiskiem.

Pierwszy taniec – 20.00

Po posiłku nadchodzi czas na pierwszy taniec młodej pary. Jeżeli taniec zawiera trudniejsze elementy, takie jak podnoszenie czy inne figury wymagające większego wysiłku, radzimy, aby państwo młodzi nie objadali się zanadto przed tańcem.

Państwo młodzi pierwszym tańcem otwierają taneczną część wesela. Najczęściej na pierwszy taniec wybierany jest walc wiedeński lub angielski.

Tort weselny – 21.00 lub 22.00

Tort weselny jest zwykle kilkupiętrowy i pięknie przystrojony. Obsługa wwozi go często w oprawie zimnych ogni przyczepionych do najwyższego piętra i specjalnej muzyki. Pierwsze kawałki dla rodziców kroją wspólnie państwo młodzi, a pozostałe roznoszą kelnerzy.

Podziękowania dla rodziców – 22.00 lub 23.00

Czasem przed oczepinami, a czasem po nich następują podziękowania dla rodziców. Tradycyjnie przyjmują one formę słownego wystąpienia młodej pary lub konferansjera, który w imieniu nowożeńców dziękuje rodzicom za trud wychowania i przygotowanie wspaniałej uroczystości weselnej. Radzimy jednak, aby zrobić to samemu ze względu na bardzo osobisty charakter takich podziękowań. Następnie państwo młodzi wręczają rodzicom bukiety lub kosze kwiatów, czasem listy z podziękowaniami lub prezenty, a następnie wszyscy tańczą, najczęściej do popularnego utworu Urszuli Sipińskiej Cudownych rodziców mam. Można jednak spróbować być trochę bardziej oryginalnym i zagrać rodzicom melodię ich wesela, ukochanej mamie zadedykować jedną z wielu pięknych polskich piosenek o matce lub też przygotować dla rodziców niespodziankę. Pomysły na podziękowania dla rodziców znajdziecie w dziale Ślubny savoir-vivre.      

Oczepiny – północ

Zwykle o północy nadchodzi czas na symboliczne pożegnanie się panny młodej ze stanem panieńskim i powitanie stanu małżeńskiego. Nazwa „oczepiny” pochodzi od czepca, który panna młoda zakładała na głowę po obcięciu jej warkocza, co oznaczało przyjęcie roli mężatki i pani domu. Dziś nie obcina się już warkoczy ani nie zakłada czepców, jednak z dawnej tradycji pozostało zdjęcie welonu (dawniej był to wianek). Welon zdejmuje zwykle świadkowa, a panna młoda z zasłoniętymi oczami rzuca go za siebie, podczas gdy wszystkie panny tańczą wokół. Ta, która złapie welon, może spodziewać się szybkiego zamążpójścia. W krajach anglosaskich zamiast welonu panna młoda rzuca bukiet. Pan młody rzuca muszkę lub krawat. Para, która złapie te insygnia ślubne, tańczy razem, po czym mogą nastąpić inne zabawy oczepinowe w zależności od upodobań państwa młodych, gości i konwencji wesela (im bardziej biesiadna i swojska forma, tym więcej tego typu zabaw).

W zależności od długości trwania wesela poszczególne jego punkty odbywają się o różnych godzinach. Najczęściej jednak najważniejsze punkty programu odbywają się przed północą. Po oczepinach trwa jednak zabawa, która może zostać urozmaicona dodatkowymi atrakcjami.

 

Poprawiny – 12.00-18.00

Jeżeli zdecydowaliście się na zorganizowanie poprawin warto pamiętać, aby nie rozpoczynać ich przed godziną 12.00. Dobrze, aby dla rannych ptaszków, które wstaną np. o godz. 9.00 istniała możliwość zjedzenia śniadania i wypicia porannej kawy, jednak właściwe przyjęcie poprawinowe nie powinno zaczynać się przed południem, a może to być nawet godz. 14.00. Należy jednak pamiętać o tym, aby nie zaczynać zbyt późno, gdyż większość gości będzie zapewne chciała wrócić do domu. Dlatego proponowaną godziną zakończenia poprawin jest godzina 18.00. Tutaj jednak sami zobaczycie, kiedy goście zaczną Wam się wykruszać, a Wy będziecie mogli udać się na zasłużony odpoczynek, mając w pamięci wspaniałe chwile, które są już za Wami…